Η νέα τουρκική αιματηρή στρατιωτική εισβολή στη Συρία 09-10-2019 με την πρόφαση δημιουργίας μιας Αναθεωρητικής της Συνθήκης της Λωζάνης ’’Ζώνης Ασφάλειας’’ του Νεοοθωμανισμού, προκάλεσε σειρά ρετρό συμπερασμάτων παγκόσμιου ενδιαφέροντος, έστω και ήδη γνωστών: Οι Διεθνείς Οργανισμοί και τα υποβαθμισμένα σε υπαλλήλους Η.Ε, δεν υπηρετούν με τα Διευθύντριά τους την Παγκόσμια Ειρήνη ούτε το Διεθνές Δίκαιο. Τα ψηφίσματα, τα υποκριτικά Veto και οι Αποφάσεις τους υπηρετούν την εγκληματική ανηθικότητα των Οργανωμένων Συμφερόντων, του Δίκαιου του στρατιωτικά Ισχυρότερου. Ειδικά το ΝΑΤΟ συμπλήρωσε το κεφάλαιο της ‘’συμμαχικής’’ αφερεγγυότητας του, ως αμυντικός Οργανισμός με το άρθρο 5 του Καταστατικού του. Η ‘’πλαδαρή’’ Διπλωματία της Ε.Ε. με τους ‘’ηγετίσκους’’ της, περιορίζεται όταν δεν είναι παντελώς απούσα, στο ρόλο θεραπαινίδας των οικονομικών συμφερόντων των χρηματοδοτών της Κομματοκρατίας. Το ανησυχητικό για την ισορροπία στο Διεθνές Σύστημα προκαλεί η διάσταση των διαφωνιών στις ΗΠΑ, μεταξύ του κάθε επιλεγόμενου ‘’αντισυστημικού’’ προέδρου της και του Βαθέως Κράτους, που κλυδωνίζει ήδη την κατ’ ευφημισμό ‘’Πλανηταρχία’’. Αν ο πρόεδρος του ‘’Ξανθού Γένους’’ Β. Πούτιν άνοιγε Σχολή Διπλωματίας στη Μόσχα, θα δέχονταν εγγραφές Αμερικανών πολιτικών, χάριν της ‘’ευέλικτης’’ Νέας Παγκόσμιας Τάξης που αυταρχικά περιφρονεί τους Λαούς;

ΓΕΩΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΞΗΚΟΣΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ   [ Γ ]

ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΤΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΤΗΝ ΕΓΓΥΣ ΚΑΙ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Η Γεωστρατηγική της Ελλάδας και της Τουρκίας. Η στρατηγική εξέλιξη, της «Αποδυνάμωσης των Εντάσεων». Ο τουρκικός ρόλος του «γεωπολιτικού Ακτιβιστή» . Η Αφύπνιση των Εθνικιστικών Διεκδικήσεων. Η Αντοχή της Τουρκικής Γεωστρατηγικής. Η ελληνική Εμπλοκή στο «Γεωστρατηγικό Τρίγωνο», Τουρκίας-ΗΠΑ- Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Η «Μεταψυχροπολεμική περίοδος» της Νέας Τάξης. Ο αμερικανικός «Εγκλωβισμός» στα Βαλκάνια. Η Γεωστρατηγική της Τουρκίας και οι Διαδρομές των Αγωγών πετρελαίου. Η Περιφερειακή Ηγεμονία. Η Συνθήκη του Μοντρέ (Montreux). Οι Τούρκοι στρατηγιστές.

Η Στρατιωτική Ιστορία καταγράφει τον παράγοντα της Στρατηγικής Γεωγραφίας, εντός της οποίας λειτουργούν οι κοινωνιολογικοί συντελεστές του Γεωπολιτισμού, των Συμβατικών Δεσμεύσεων και η Ανάλυση της Δύναμης Ισχύος, που προκαθορίζουν τις δυνατότητες της Γεωδιπλωματίας.

ΓΕΩΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΞΗΚΟΣΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ [Β]

ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ & ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ

Η Στρατηγική Γεωγραφία της Ελλάδας. Το Αιγαίο Πέλαγος. Το ξεπερασμένο αναχρονιστικά πλέον δόγμα του εκ «Βορρά Κινδύνου». Η Γραμμή Μεταξά. Η περιοχή του Αξιού ποταμού τη διάρκεια του Α’ Π. Πολέμου. Η Γεωστρατηγική αξιολόγηση της Θεσσαλονίκης. Το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Η Στρατηγική Γεωγραφία του ελλαδικού Χώρου. Η γεωγραφική θέση της Λάρισας και της Σκύρου.       Η ρωσική Πολιτιστική Διείσδυση στην Ελλάδα

Οι διακυμάνσεις της εφαρμογής του RELIGIOUS STATUS QUO στα Ιερά Προσκυνήματα της Παλαιστίνης και του Ισραήλ.

ΓΕΩΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΟ ΕΝΑΤΟ

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

[ Γ ]

Οι εκφοβιστικές επιθέσεις κατά Ι. Μονών και Αγιοταφιτών και ο εγκληματικά μαρτυρικός φόνος του ιερομόναχου Φιλούμενου ηγούμενου του Προσκυνήματος του Φρέατος του Ιακώβ στη Νεάπολη της Παλαιστίνης από εξτρεμιστή θρησκευόμενο Ισραηλινό, αμαύρωσαν το RELIGIOUS STATUS QUO

Η Στρατηγική γεωγραφική θέση που προσδιορίζεται από τα Διεθνώς αποδεκτά Σύνορα, εξαρτά την κλιμακούμενη αξιολόγηση εκάστης κρατικής οντότητας με Βάση το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο. Όσον αφορά τη Γεωπολιτική- Γεωπολιτιστική Ανάλυση συναφώς με τη Γεωστρατηγική ικανότητα, της ασκούμενης Γεωδιπλωματίας.

ΓΕΩΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΞΗΚΟΣΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ

[Α]

ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ & ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ

Τα Ελληνικά Γεωστρατηγικά Δόγματα. Η Υδρογραφία της Μεσογείου. Η Γεωστρατηγική σημασία της Μεσογείου. Η Γεωπολιτική Αξιολόγηση της Μεσογείου. Η κρίσιμη γεωπολιτική θέση της Μεσογείου. Οι επισημάνσεις των ιδιομορφιών της Στρατηγικής Γεωγραφίας της Ελλάδας. Η μεγιστοποίηση της σημασίας της Στρατηγικής Γεωγραφίας της Ελλάδας. Οι τεχνολογικές Εξελίξεις, της ηλεκτρονικής Ανάπτυξης. Τα ελληνικά Σύνορα.

Η ιστορική αναδρομή και τα ‘’σάλτα’’ μέσα στο χρόνο των γεγονότων, φαίνονται ως η πρόσφορη ‘’ατραπός’’ κατανόησης, της διπλωματικής διάστασης του Ειδικού Καθεστώτος της ‘’Αγίας Πόλης’’.

ΓΕΩΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΟ ΕΝΑΤΟ

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

[ Β ]

ΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η αλλαγή του Πολιτεύματος και οι Αλλαγές στην αντιμετώπιση των Εθνικών Ζητημάτων, που υπαγόρευσαν οι Γεωπολιτιστικές Μεταβολές και το Διεθνές Περιβάλλον.

ΓΕΩΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΞΗΚΟΣΤΟ ΤΡΙΤΟ

Η ‘’ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ’’ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Η πρώτη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης. Η στρατηγική, της Χάραξης Εξωτερικής πολιτικής. Οι στρατηγικοί Σχεδιασμοί. Η εξελικτική Διαδικασία της κατάρτισης Πολιτικής Στρατηγικής. Η επιλογή των Σοσιαλιστικών Στρατηγικών Στόχων, της «Αλλαγής». Οι Κοινωνικές Διαφοροποιήσεις και η ελληνική Γεωπολιτική. Οι Κοινωνικές Διαφοροποιήσεις και η ελληνική Γεωπολιτική. Η γενική κοινωνική Απαξία, για τους πολιτικούς. Η Πολιτιστική Έκφραση της Ιεραρχίας (hierarchy).

Η παντελής έλλειψη Πολιτικής Παιδείας ‘’αμνοποιεί’’ το Εκλογικό Σώμα για να ‘’δουλέψει’’ το Πελατειακό Σύστημα των πολιτικών Ψευδαισθήσεων, που απελευθερώνει τον κάθε μορφής κοινωνικό ‘’Χουλιγκανισμό’’.

ΓΕΩΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΞΗΚΟΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΔΡΟΜΗΣ ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΝΗΜΗ

Ο Ελληνικός ‘’Δυτικοποιημένος’’ Γεωπολιτισμός. Η ελληνική γεωπολιτική στρατηγική. Ο γεωπολιτικός χώρος της Ελλάδας. Η «Αποσταθεροποιημένη Ισορροπία» στη Μ. Ανατολή. Ο πολιτικός ανταγωνισμός. Οι  Πολιτικές Διαπλοκές της Πολιτικής Διαφθοράς. Οι θεατρινισμοί και η δοκιμασθείσα ανικανότητα. Το διαβόητο  κράξιμο «Σύκα- Σύκα». Τα «ονόματα» στην Ελίτ των πολιτικών. Το γεωπολιτικό φαινόμενο της «Πολιτικής Αξιοπιστίας». Οι Δεξαμενές Σκέψης. Η Ειδοποιός Διαφορά, της πολιτικής Ανανέωσης.